Yeni Yönetmeliğe Göre Kur’an Kursları Kaç Gruba Ayrılır?

2026 yölında yürürlüğe giren Kur’an Kursları Yönetmeliği, kursları tek tip bir yapı olarak görmekten çıkarıyor ve onları daha şeffaf, standartlara dayalı bir sınıflandırmaya tabi tutuyor. Bu, aslında her bir kursun kapasitesini, fiziki imkanlarını ve eğitim kalitesini daha net tanımlamak için atılmış çok önemli bir adım.

Peki, bu gruplandırma nasıl yapılıyor? Yönetmelik, bir kursun hangi gruba dahil olacağını belirlerken üç temel ölçütü dikkate alıyor: öğrenci kapasitesi, eğitimin niteliği ve kullanılan binanın fiziki koşulları. Yani sadece kaç kişilik olduğu değil, binanın durumu, sınıfların büyüklüğü, teknolojik alt yapı ve verilen eğitimin türü de bu kararda etkili. Bu sayede, küçük bir mahalledeki kurs ile büyük bir şehir merkezindeki yatılı eğitim veren kurs, aynı kefeye konmuyor.

Dört Farklı Kategori, Dört Farklı Profil

Bu değerlendirmeler sonucunda kurslar dört ana gruba ayrılıyor: A Grubu, B Grubu, C Grubu ve D Grubu. Her bir grubun kendine has özellikleri ve açılış-kapanış süreçlerindeki prosedürleri var.

Mesela A, B ve C Grubu kurslar, daha kalıcı ve kurumsal yapılar olarak öne çıkıyor. Bunlar genellikle daha büyük kapasiteli, fiziki şartları uygun ve Diyanet İşleri Başkanlığı’nın veya Türkiye Diyanet Vakfı’nın mülkiyetindeki binalarda hizmet veriyor. Bu kursların açılması için ilk adım, bulundukları ildeki müftülüğün bir teklif hazırlaması.

Bu teklif, Ankara’daki Başkanlık makamının onayından geçtikten sonra kurs faaliyete başlayabiliyor. Aynı şekilde, bu kursların kapanması da yine aynı merciilerin, yani il müftülüğü teklifi ve Başkanlık onayı ile gerçekleşiyor. Bu, merkezi bir denetim ve standart kontrolü sağlıyor.

Peki ya D Grubu? İşte bu grup biraz daha esnek ve geçici bir yapıya sahip. Bu kurslar, daha kısa süreli veya özel ihtiyaçlara yönelik olarak açılabiliyor. En dikkat çekici fark ise açılış sürecinde. D Grubu kurslar için Başkanlık’tan elektronik ortamda ön izin alındıktan sonra, süreç yerelde tamamlanıyor.

İl müftülüğünün teklifi ve o ilin en üst mülki amirinin (Vali veya Kaymakam) onayı ile, genellikle bir yıllık sürelerle eğitime başlayabiliyorlar. Kapanmaları da aynı şekilde, müftülük teklifi ve mülki amirin onayı ile oluyor. Bu, yerel ihtiyaçlara daha hızlı cevap verebilme imkanı tanıyor.

Peki Bu Sınıflandırma Ne Sağlıyor?

Bu sistemin en güzel yanı, herkesin aynı beklentiye girmesini engellemesi. Büyük bir A Grubu kurs, hem fiziki imkanları hem de sunduğu program çeşitliliği ile doğal olarak daha farklı bir hizmet sunacaktır.

Bir D Grubu kurs ise mahalle içinde, daha mütevazı şartlarda ama yine resmi denetim altında hizmet verecektir. Öğrenci velisi, kayıt yaptıracağı kursun hangi grupta olduğunu bildiğinde, oradan ne tür bir ortam ve imkan bekleyebileceğini kabaca tahmin edebilir.

Sonuç olarak, bu dörtlü sınıflandırma, Kur’an kurslarının tekdüze bir listeden çıkıp, kendi kapasite ve koşullarına uygun bir çerçeveye oturmasını sağlıyor. Hem denetimi kolaylaştırıyor hem de vatandaşın bilinçli tercih yapmasına zemin hazırlıyor.

Eğitimde kalite ve standart arayışının, kursların “tipolojisini” belirlemeye kadar gelmiş olması, din eğitimi hizmetlerindeki olgunlaşmanın da bir göstergesi aslında.